خدا

خدای مهربانی‌های بی‌بهانه،


همیشه جایی در حوالی دلتنگی‌های من،


جاری می‌شوی...


جاری می‌شوی در ابریِ چشمانم،


و می‌باری آن قدر تا زلال شوم،


می‌باری آن قدر که آسمانی شود هوای دلم،


آن قدر که با همه روحم حس کنم


داشتنِ تــــو


می‌ارزد به همه‌ی نداشتن‌های دنیا،


می‌ارزد...
+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم بهمن ۱۳۹۲ساعت 19:22  توسط جغراتی  |