به نام خداوند جان و خرد  

 فارسی عمومی  

    اضافه ی ملکی  :            

بین مضاف و مضاف الیه، رابطه ی صاحب ما و مال برقرار است، یعنی مضاف الیه، دارنده و مضاف، دارایی است .

در اضافه ی ملکی مضاف الیه، انسان است و می تواند مالک باشد و در مضاف تصرف کند .

نکته : اضافه ی ملکی دارای دو شرط است، اگر آن دو شرط در آن نباشد، تخصیصی است .

شرط اول : مضاف الیه یک انسان باشد .

شرط دوم : مضاف عملاً در اجتماع خرید و فروش شود .

مثال : در ترکیب « قلم من » یا « خانه ی ایرج »، اولاً مضاف قابل خرید و فروش است، ثانیاً مضاف الیه « من » یک شخص است .

 

   اضافه ي تخصيصي:   

مضاف، مخصوص مضاف الیه است و قابل تفکیک نیست .  

نکته : ترکیبهایی که با اسمهای عام از قبیل ( ابن، بنت، دخت، پور و ........) شروع شوند، مانند : دخت افراسیاب ، ابن سینا ، پور عمران ، اضافه ی تخصیصی اند .

در ترکیب « چشم من » مضاف ( چشم ) ، عضوی از بدن مضاف الیه ( من ) ، است و با این که مضاف متعلق به مضاف الیه دارد، اما چیزی نیست که بشود آن را معمولاً خرید و فروش کرد، بنا بر این تخصیصی است .

 مثال : کوچه ما ، پدر او ، دسته صندلی، خویشتن خویش، بهشت رضوان و حلقه در  

 

اضافه ي تشبيهي:

هرگاه یکی از طرفین تشبیه « مشبه یا مشبه به » به دیگری اضافه شود، به آن اضافه تشبیه گویند . میان مضاف و مضاف الیه رابطه ی شباهت باشد یا مضاف الیه را به مضاف الیه تشبیه کنند . یا بر عکس، مضاف الیه را به مضاف همانند کنند .  

فرمول : این + مشبه + همانند + مشبه به است .

گوهر دانش : این + دانش + همانند + گوهر است .

ترتیب اضافه تشبیهی جمله به این شکل است :

الف) مشبه + ـــِــ + مشبه به                         لب لعل

ب) مشبه به + ـــِـ + مشبه                          درخت دوستی

مثال : خدنگ خامه، لگن دنیا، سوزن فکرت، بهشت عرفان، غربیل هوا، نار شوق و شیطان نیاز

 

  اضافه ي استعاري :                        

استعاره ی مکنیه ای که با کسره می آید، اضافه ی استعاری خوانده می شود .

نکته (1) : در اضافه ی استعاری « مضاف » در معنی حقیقی خود بکار نمی رود و ما « مضاف الیه » را به چیزی تشبیه می کنیم که دارای جزء یا اندامی است ولی چنین جزء و اندام که « مضاف » است، برای « مضاف الیه » یک واقعیت نیست، بلکه یک تصور ذهنی است .

مثال : چنگال مرگ                     چنگال برای مرگ یک تصور ذهنی است و این جزء یعنی مضاف « چنگال » ، برای مرگ واقعیت ندارد .

نکته (2) در اضافه استعاری، همواره مضاف یکی از امور مربوط به مشبه به محذوف است و مضاف الیه
« مشبه » است .

مثال : « پای تعلیم » اگر تبدیل به تشبیه شود  تعلیم مثل انسان پا دارد .

مضاف یعنی « پای » یکی از امور مربوط به مشبه به محذوف، یعنی « انسان » است و مضاف الیه، یعنی « تعلیم » مشبه است .

مثال : خشت غربت، زلف سخن

 * مقايسه اضافه ی استعاری با اضافه ی تخصيصی  *

اضافه ی استعاری از جهت شکل، شبیه به اضافه ی تخصیصی است به این صورت که در اضافه ی استعاری هم مضاف یک اندام یا یک جزء است از کل وجود مضاف الیه با این تفاوت که در اضافه ی استعاری اندامی را به مضاف الیه نسبت می دهیم که وجود خارجی ندارد و فقط یک تصور شاعرانه است .

اما در اضافه تخصیصی مضاف یا آن اندام و جزء، واقعیت دارد .

مثال : « گردن گوسفند »                         یعنی « گردن » برای مضاف الیه یعنی گوسفند واقعیت دارد . ( تخصیصی )

« گردن خشم »                     مضاف « گردن » برای مضاف الیه ( خشم ) یک تصور شاعرانه ( خیالی ) است و واقعیت ندارد .( استعاری )

 

 

  اضافه ي اقتراني :                

میان مضاف و مضاف الیه معنی مقارنت و همراهی باشد .

در اضافه ی اقترانی، مضاف الیه، معمولاً اسم معنی است، یعنی قابل دیدن و لمس کردن نیست و مفهوم یکی از خصوصیات و عواطف انسانی دارد .

مثال : پای ارادت // چشم ادب // نگاه حسرت // دست تحسر // دست تمنا // روی عبادت

نکته (1) : بین دو جزء اضافه ی اقترانی ( مضاف و مضاف الیه ) می توان عبارت ( برای، همراه، به قصد و از روی ) را قرار داد .
 دست تمنا                     دست به قصد ( از روی ) تمنا دراز کرد .

نکته (2) : در اضافه ی اقترانی، مضاف الیه عملی است که مضاف انجام می دهد .

چشم احترام  ، مضاف الیه ( احترام ) عملی است که بوسیله مضاف انجام می گیرد .

 

 

  اضافه ي توضيحي :                    

در این اضافه، مضاف اسم عام است و مضاف الیه اسم خاص که نام مضاف را بیان می کند . برای تشخیص اضافه ی توضیحی به نکات زیر توجه کنید :

1- جای مضاف و مضاف الیه را بر عکس کنید .

2- بین مضاف الیه و مضاف « یک » قرار دهید .

3- در پایان یعنی بعد از مضاف « است » قرار دهید .

4- اگر عبارت معنی داد، بنابراین ترکیب اضافه ی توضیحی است .

شب یلدا                   یلدا یک شب است .

مثال : کتاب بوستان // دریای خزر // کوه دماو                                    

   اضافه ي بياني(جنسي) :           

که در آن، مضاف الیه، جنس مضاف را بیان می کند .

جام طلا // سینی نقره

فرمول                 این + مضاف + از + مضاف الیه است .

مثال : دیگ مس                 این دیگ از مس است .

* تفاوت اضافه ی اقترانی با اضافه ی استعاری *

 

در اضافه ی استعاری هدف گوینده در مضاف الیه است و اگر مضاف را حذف کنیم باز هم جمله معنی دارد .

دست اجل                    دست اجل دامن او را گرفت .

اما در اضافه ی اقترانی بر عکس استعاری هدف در مضاف است، بطوریکه

دست ارادت                    دست ارادت بر سینه نهاد .

                          

  اضافه ي بنوت  :                        :

مضاف، فرزند مضاف الیه است یا اسم فرزند به اسم پدر یا مادر افزوده می شود .

مثال : یعقوب لیث // رستم زال // سام نریمان // موسی عمران

نکته (1) :

مضاف الیه نام یا لقب و عنوان مضاف است .                              رستم دستان،

توجه : اگر ما بین مضاف ( فرزند ) و مضاف الیه ( پدر یا مادر ) کلمه ی « ابن » قرار گیرد دیگر اضافه ی بنوت نیست بلکه اضافه ی تخصصی است .

مثال : یعقوب ابن لیث صفار

          

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم آذر ۱۳۹۱ساعت 10:7  توسط جغراتی  |